بعد از بعثت حضرت عيسى مردم موظف بودند از سنت و روش آن جناب متابعت كنند ، و راه او را در پيش گيرند ، و هر كس از سنت‌ها و روش‌هاى او پيروى نكند خداوند او را وارد جهنم مىكند و اگر چه همه پيامبران از توحيد سخن گفتند و مردم را از شرك بازداشتند . بعد از آن خداوند محمد صلّى اللَّه عليه و إله را در مكه برسالت مبعوث كردند ، و تا مدت ده سال اعتقاد پيروان حضرت رسول اين بود كه خداوند يكى است و شريكى ندارد و اينكه محمد رسول او مىباشد ، هر كس به اين دو اعتقاد داشت و از دنيا مىرفت وارد بهشت مىشد ، و همه پيروان محمد كه به اين عقيده مردند از پيروان او به حساب مىآيند ، مگر آنهائى كه مشرك مرده باشند . گواه بر اين مطلب اين است كه خداوند عز و جل در سوره بنى اسرائيل كه در مكه فرود آمده گفته : خداى تو حكم مىكند كه جز او را پرستش نكنيد و به پدر و مادر نيكى نمائيد ، تا آخر آيه ، در اين جا فقط به موعظه و نصيحت و تعليم و نهى خفيفى اكتفاء كرده است ، و براى كسانى كه مرتكب منهيات مىشوند وعده و وعيدى در نظر گرفته نشده است . در جايى ديگر از كارى نهى كرده و تحذير نموده ولى شدت عمل به خرج نداده است و تهديد به عذاب هم ننموده ، خداوند در قرآن گفته : اولاد خود را بخاطر ترس از فقر نكشيد ، ما آنها و شما را روزى مىدهيم و بدانيد كشتن آنها خطاى بزرگى مىباشد . به زنا و كار زشت نزديك نشويد كه آن كاريست پليد و رسوا و راهى است بد و ناپسند بدون حق كسى را نكشيد و خداوند قتل نفس را حرام كرده است مگر كسى كه بايد قصاص شرعى شود ، و هر كسى مظلوم كشته شد ما به ولى او قدرت مىدهيم تا انتقام و قصاص كند ، ولى بايد اسراف نداشته باشد . به مال يتيم نزديك نشويد مگر از راهى كه شرع معين كرده و بگذاريد تا يتيم بزرگ شود ، به عهد خود وفا كنيد كه از عهد و پيمانها بازخواست خواهيد شد ، هر گاه خواستيد چيزى را وزن كنيد آن را كامل و صحيح انجام دهيد كه آن بهتر و